Silvester is zonder Arie Koomen eigenlijk beter af

Silvester is zonder Arie Koomen eigenlijk beter af

De voorstelling Het Recht van de Sterkste van Silvester Zwaneveld uit Apeldoorn begint met een prachtige animatie. Een getekende Silvester die als Superman naar Goor komt, want De Reggehof needs you. Voor zijn zoon is Silvester misschien een Superman, maar het vaderschap betekent volgens Silvester ook truttige, gekleurde kussentjes op de bank en de Playstation uit de woonkamer naar de werkkamer. “Ik was bier en na vier jaar ben ik verse muntthee.” Silvester is bij veel mensen beter bekend als de helft van Arie (Koomen) & Silvester. Het cabaretduo ging enkele jaren geleden uit elkaar. Koomen is inmiddels bekend van een reclamespotje en had in december de twijfelachtige eer om uitgeroepen te worden tot de meest irritante bekende Nederlander... “Ik heb besloten om niets vervelends over Arie te zeggen, maar hij maakt het me wel verrekte lastig”, lacht Silvester. Toch geeft hij ook aan dat de breuk gevoelig ligt. Zijn iPad haalt hij niet bij de Mediamarkt, maar bij de MacStore. Koomen is bijkans uitgekakt in het cabaretwereldje. Hij heeft na de breuk met Silvester het op het podium nog een tijd geprobeerd met de Zwolse cabaretier Willem Alkema, maar die twee kregen na verloop van tijd ook mot waardoor de aangekondigde voorstellingenreeks werd geannuleerd. Koomen teert op de roem uit zijn Lama-verleden, maar daar wordt een mens niet beter van. Dat werd onlangs duidelijk toen Ruben Nicolaï, ook zo’n jongen die Lama was, tijdens een opname (van een ander programma) werd aangereden en van het MST in Enschede eiste dat er stappen tegen een stagiaire zouden worden genomen omdat die van de geblesseerde Nicolaï foto’s nam en twitterde. Niet de meest vooraanstaande journalistiek, maar Bart de Graaf zou zich in zijn graf omdraaien als hij zou weten van het vedettegedrag van één van zijn gewezen programmamakers. De stagiaire is berispt en Nicolaï mag binnenkort in een BNN-programma weer de gevierde jongen uithangen. Koomen zien we waarschijnlijk nooit meer terug in de theaters, ook de directeuren zijn z’n proletengedrag meer dan zat. Daaren - tegen moet Silvester, die geen televisieprogramma heeft waarmee hij zich kan profileren, hard aan de bak om de zalen redelijk vol te krijgen; 86 betalende bezoekers waren er in Goor en dat is veel te weinig, gelet op de kwaliteit van de show. Silvester bouwt aan een denktank die hem moet pushen omdat hij als geen ander weet hoe belangrijk bekendheid is. Tijdens Arie & Silvester zaten de zalen regelmatig vol met twaalfjarige pubers die in de veronderstelling waren een Lama-show te krijgen... Nou was Silvester altijd al de denker van het duo. Hij maakt dus de animaties waarop Koomen ten onrechte prat ging en was bij de gemeenteraadsverkiezingen in Apeldoorn lijstduwer. De rode draad in zijn tweede solotour (de eerste heette Silvester Alone) is de evolutie van de mens. In principe is de mens klaar, concludeert Silvester. We kunnen stoppen met kinderen krijgen. “Maar misschien grijpt de natuur zelf wel in met een voedselcrisis en gaan we elkaar uiteindelijk kannibaliseren.” De animaties in de voorstelling zijn mooi gemaakt en origineel. Zo kan het publiek vragen stellen (liefst zeer voor de hand liggende vragen...) aan Dolores de dooie Dino. En ook het gevecht dat Silvester met zijn animaties heeft is een voortreffelijke mix van film en werkelijkheid. Een piepende stoel en een haperende microfoon brengen Silvester enigszins uit zijn concentratie, maar eerlijk gezegd vind ik hem op zijn leukst als hij in interactie met het publiek improviseert. En alhoewel zijn opmerkingen over een vrouw van tweehonderd kilo niet zo heel aardig zijn, is Silvester wel weer vertederend als hij vertelt over hoe zijn zoon gelooft dat hij de gele vis uit het verrassingsei omtovert tot een Starwarspoppetje. “Heb jij dat gedaan met je krachten?”

Escape om te sluiten