Kroonenberg en Giphart moeten zich diep schamen

Kroonenberg en Giphart moeten zich diep schamen

Werkelijk de slechtste theateravond uit mijn leven! Karin Giphart (zus van Ronald aan wie ze blijkbaar enige status ontleent) en Yvonne – alles went behalve een vent – Kroonenberg doen het met iedereen. Tenminste, dat is de wat suggestieve titel van de theatertoer van de vrouw die zichzelf een lesbisch icoon noemt (Giphart) en de schrijfster die door haar broer een mannenverslinder wordt genoemd. Ik vond de hond van Kroonenberg die de hele voorstelling op het toneel sliep nog het beste... Hooguit enkele tientallen mensen hadden kaartjes gekocht voor de voorstelling in De Regge hof te Goor. Dat was voor de theater - directie reden om al die mensen een brief te sturen dat ze gratis en voor niets iemand mochten meenemen. Bovendien werd Kroonenberg nog op de avond zelf bij een luchtig rondetafelgesprek bij TV Oost onder - gebracht om reclame te maken voor de voorstelling. Wegblijvers hebben nog nooit zoveel gelijk gehad als deze keer. De dames komen 31 maart weer in de buurt (Winterswijk) en ik zou alle mensen die een kaartje hebben gekocht willen toeschreeuwen: breng terug, het is bagger. Geen misverstand, ik ben gek op vrouwen, neem ze heel serieus, ga graag naar het theater, ben verre van preuts, integendeel, voor seks mag je me midden in de nacht wakker maken, maar het gore lef van deze mutsen van middelbare leeftijd om ogenschijnlijk zonder enig programma en voorbereiding op het toneel te gaan staan, is volstrekte minachting van het publiek. Giphart (met een wilde bos blonde haren in een rood luchtig en erg kort jurkje met zwarte laarzen) is moeder van twee kinderen en realiseerde zich op haar dertigste dat ze lesbisch is. Allemaal prima, maar hoe komt dat mormel op een podium? Dankzij haar broer die in zijn boek Ik omhels je met duizend armen over de dood van zijn moeder schreef en zijn zus vroeg een alinea toe te voegen. Hij leest deze passage vaak voor bij optredens en Karin werd gevraagd zelf een roman te schrijven. Dat werd Maak me blij over de verzorging en het overlijden van een moeder. Net als haar broer schrijft Karin Giphart gedetailleerd over seks. Ze zingt ook, ze heeft een paar cd’s gemaakt en in haar liedteksten staat de vrouwenliefde eveneens centraal. Volgens de folder is dit de achtste voorstelling en herhaaldelijk krijgen wij te horen dat Giphart en Kroonenberg vooral niet willen dat het iedere avond hetzelfde is. Geforceerd spontaan ziet het er toch wel uit. Heeft Kroonenberg misschien spijt dat ze met deze over het paard getilde en slecht zingende Giphart het land in is getrokken? Ik heb medelijden met haar. Kroonenberg, met haar gezellige grijze krullen en haar schattige kleine hondje, wil ik alles wel vergeven als ze voorleest uit eigen werk. Met aandacht voor detail en haarfijne omschrijvingen van ongemakkelijke momenten die iedereen wel herkent, weet zij wel te boeien. Maar dan die Giphart. Het liedje over liefde en betovering is mooi, maar zo zingt ze het niet en bovendien veel te hard. Het doet pijn aan de oren en houdt niet op. In april komt er weer een boek van haar uit. Misschien is dat wel leuk, maar je moet haar er niet bij zien en vooral niet bij horen. De gesprekjes tussen Kroonenberg en Giphart gaan vooral over seks en orgasmes. Het veelal grijsharige publiek lijkt er niet echt van te smullen. Het lijkt alsof er na de pauze nog minder mensen in de zaal zitten dan ervoor. Ook wij neigen ernaar weg te gaan, maar we hadden nog een afspraak na die tijd. Neske Beks redt de voorstelling. Ze noemt zichzelf storyteller. Van oorsprong theater - maker en nu filmmaker. Ze maakte een film over de vraag waarom haar pleeg vader op Vlaams Blok ging stemmen toen zij veertien was. Neske is een kind van een Afrikaanse vader en een Vlaamse moeder, die drie weken na haar geboorte werd opgenomen in een Vlaams arbeidsersgezin. Het deed Neske zeer dat haar pleegvader, in de multiculti - familie waarin ze opgroeide, uitgerekend op Vlaams Blok heeft gestemd. “Het voelde als verraad.” In de film, die op 17 maart wordt uitgezonden door de VPRO op Nederland 2, gaat ze op zoek naar het waarom. We zien een begin van de film. Het is een aangename afwisseling met de inhoudsloze praatjes voor de pauze. Maar op een gegeven moment stopt Neske de film, die moeten we natuurlijk binnenkort zelf maar kijken. Neske heeft wel een verhaal, maar wordt voortdurend hinderlijk onderbroken door het gekwetter van Giphart en Kroonenberg. Als Neske vertelt dat zij in een periode in haar leven op zoek ging naar mannen die leken op haar norse, zuipende pleegvader, heeft Kroonenberg ook opeens iets meegemaakt wat daar op lijkt en dat snel voorgelezen moet worden. Gelukkig, Neske leest vanaf haar laptop nog even voor uit haar boek Kleenexkronieken dat in april/mei in de winkel moet liggen. Kroonen berg en Giphart zijn dan eindelijk weer even stil...

Escape om te sluiten