Jan Bruins, de Stem van FC Twente

Voormalig Avro-discjockey Krijn Torringa was jarenlang de stem van FC Twente. Hij genoot van zijn samenspel met het publiek. Krijn is niet meer, netjes uitgeluid door de rode aanhang en zijn plaats is ingenomen door een minstens zo welluidende stem. Ik moet zeggen, als deze stem mij een prettige thuisreis wenst na afloop van de wedstrijd, geloof ik hem. Ik ga er ook beter door autorijden, ben ik van overtuigd. De Stem geeft me een warm gevoel. Ik hoop op doelpunten, op wissels, want dan houdt het stadion weer even de adem in om De Stem te laten vertellen wat iedereen al gezien heeft. Je hoort aan de stem dat hij een echte liefhebber is, dat hij echt bedroefd is als er tegen FC Twente wordt gescoord. Vak P gilt hem ‘olde wief’ toe als hij bedankt als de supporters de achternaam gillen van een doelpuntenmaker; de stem accepteert het overdreven gelaten. Tioté scoort in eigen doel, De Stem kent het doelpunt aan volstrekt iemand anders toe, maakt mij niet uit. De stem meldt dat FC Twente op 2-0 is gekomen, corrigeert zich zachtjes naar 2-1, maar niemand zit zuchtend op de tribune zich te ergeren aan de stem. Ik kom in veel stadions, maar bijna nergens hebben ze de stem, zelfs niet bij mijn favorieten van zwart-wit een paar kilometer verderop. Daar is het geklungel met stadionspeakers. Ik reed onlangs met Joop Munsterman mee; Munsterman is gek op muziek, kan aardig gitaarspelen en heeft een heel prettige muziekinstallatie in zijn auto waarop steeds ‘Jan Bruins’ in het display stond. Jan Bruins Ipod 1, 2 en zo verder. Met muziek die ik al vergeten was, muziek die ik had willen vergeten, muziek die ik veel eerder had moeten horen, alles staat op de harde schijf in de auto van Joop, met dank dus aan Jan Bruins. ‘O, hij wil die muziek voor jou ook wel op een harde schijf zetten’. Ik belde Jan Bruins en kreeg De Stem aan de lijn. Jan Bruins is elke thuiswedstrijd De Stem. De Stem sprak met mij. En De Stem maakte voor mij een discotheek met duizenden muzieknummers. Ineens valt het kwartje. Het enige onderdeel van Wegener dat niet liegt, het enige onderdeel van Wegener waar normaal en hard werken selectiecriteria zijn, het enige onderdeel van Wegener waar wel geld wordt verdiend in plaats van verspild, wordt geleid door De Stem. Ik gluur nu ook vaak naar de bank, naar McClaren en heel af en toe duikt hij op. De Stem. Ik kan niet meer zonder.

Escape om te sluiten